Życie wspólne
Praca wypełnia znaczną część dnia: trzeba bowiem zarobić na życie i utrzymać dom w porządku, obsłużyć starsze i chore siostry, przychodzić – w miarę możliwości i potrzeb – innym z pomocą. Rodzaj pracy zależy od potrzeb klasztoru, a także od umiejętności i wiedzy fachowej sióstr. Spełniana nieraz w duchu wyrzeczenia, jest częścią ascezy, która – według naszej Reguły – polega nie na dostosowaniu rozmaitości umartwień zewnętrznych, ale raczej na czystości serca, modlitwie, pracy i ofiarnym podejmowaniu trudu codziennego życia.
Nasze życie wspólnotowe jest więc wielbieniem Boga, służbą człowiekowi i sobie we wzajemnej miłości, wymaga to oddania siebie Bogu bez reszty – w każdej chwili dnia i cierpliwego przyjmowania siebie nawzajem wraz ze wszystkimi wadami i słabościami.
- „Wiosenne” siostry
- Praca w sadzie
- Służąc gościom…


