Czym jest?

Życie benedyktyńskie to Szkoła Służby Pańskiej, a służba Bogu to “przedmiot”, którego mniszki uczą się w tej szkole przez cale życie poprzez modlitwę, pracę i czytanie duchowne. W przeciwieństwie do wielu zakonów, które mają cele szczegółowe św. Benedykt żadnego takiego celu nie określił. Istota naszego życia realizuje się poprzez przyjmowanie z miłością życia codziennego, na które składają się: modlitwa chórowa, czytanie Pisma Św., medytacja, praca. Wszystko po to, aby Bóg uwielbiony był we wszystkim coraz pełniej.

Aby więc oddać Mu chwałę, uczymy się przede wszystkim – jak mówi Reguła – niczego nie stawiać nad Chrystusa. Oznacza to, że wzgląd na Niego powinien decydować o całym naszym codziennym postępowaniu. Jeżeli to On jest naszym umiłowanym Panem, dla którego zostawiliśmy wszystko, powinnyśmy iść za Jego przykładem.

REGUŁA ŚW. BENEDYKTA

Reguła wskazuje nam w tym celu drogę pokory, ubóstwa i posłuszeństwa. Wymaga ona od nas najczęściej nieimponujących umartwień, ale wkładania coraz większej miłości w nasze codzienne, zwykłe i przeważnie te same prace. Droga pokory, ubóstwa i posłuszeństwa jest równocześnie metodą stałej przemiany obyczajów. Chcąc iść za Chrystusem, musimy też stawać przed Bogiem w prawdzie naszych wad i błędów, ale też i darów, które każda z nas otrzymała od Boga i wciąż na nowo podejmować wysiłek nawracania się i rozwoju. To jest podstawą naszej wewnętrznej pracy.